Op vrijdag 16 juni stond ScientistWanted op Bessensap met een eigen workshop. Promovendi Yvonne Smit en Claire van Teunenbroek, deelnemers aan de eerste ronde van ScientistWanted, stelden er een interactief programma voor samen om wetenschappers, journalisten en wetenschapscommunicatoren in de discussie te betrekken: hoe zorgen we voor meer jonge wetenschappers in het publieke domein?

Doel van de sessie was tweeledig: ten eerste om een aantal jonge wetenschappers een podium te bieden, en ten tweede om met zowel het panel als de zaal in discussie te gaan over de voors- en tegens van jonge wetenschappers op het podium. Kunnen ze het eigenlijk wel, in de breedte communiceren? Hebben alfa’s het makkelijker dan beta’s? Hoe ondersteunen we ze nu, kan en moet dat beter?

Clara_Bessensap.pngDe jonge wetenschappers uit alle hoeken van de wetenschap kregen 1 minuut om hun onderzoek te pitchen. De pitches werden gefilmd, zodat ze ook later nog getoond kunnen worden. Goed materiaal om een sterk wetenschapscommunicatie-CV mee op te bouwen! Aalt Smienk beet het spits af met een pitch van 1 minuut waarin hij met zijn meegebrachte poster mooi zijn vergelijkende onderzoek kon laten zien naar de weergave van de islam in kranten van nu en het jodendom in kranten van rond 1900. Clara Stegehuis gooide het over een andere boeg. Deze wiskundige kijkt naar netwerken – zoals facebook of virussen – en hoe deze met elkaar verbonden zijn. Zij wist dit uit te leggen zonder dat hier een formule aan te pas kwam. Joen Hermans wist daarna te overtuigen dat chemisch onderzoek naar de verf in schilderijen noodzakelijk is voor het betere behoud hiervan. Alsof het nog allemaal niet genoeg informatie was voor het publiek om te behappen, kwam Leonard Pelgrom daarna met het bericht dat we ons immuunsysteem kunnen sturen door het op dieet te zetten. Handig! Sanne Frequin sloot  af met overtuigende storytelling over haar onderzoek naar eeuwenoude tombes. En het publiek, dat bleef maar vragen stellen…

De eerste vraag – kunnen ze het wel – was daarmee eigenlijk al ruimschoots beantwoordt. Toch mocht ook het panel, bestaande uit Ellen Hollemans, Yvonne Smit en Niels Stet, hierop reageren, en bleken we nog lang niet uitgepraat. Ja, er zijn veel talenten onder promovendi, maar een senior wetenschapper is toch vaak een veiliger keuze – vanwege getraindheid, maar ook omdat deze vaak een betere helicopterview neemt. Het publiek had daar ook nog wel wat opmerkingen bij. Iedere wetenschapper moet ergens starten met communicatie en jonge gemotiveerde wetenschappers leren snel, en dus werd aangeraden vooral te oefenen en uit te proberen.

20180615_111236

De vraag of alfa’s het makkelijker hebben dan beta’s werd al snel omgebogen naar fundamenteel versus toegepast. En ja, vond men, toegepaste wetenschappers hebben het makkelijker. Maar fundamenteel wetenschap is ook “sexy” te maken. Dat kost misschien alleen wat meer moeite. Maar dat is het zeker waard!

Uiteraard bleek tijd tekort te schieten en kon er nog net een laatste stelling in gegooid worden: worden promovendi nu eigenlijk wel goed genoeg begeleidt? Met helaas onvoldoende tijd om daar in de sessie nog antwoord op te vinden, bleef deze vraag over voor de borrel.

De samenvatting van de sessie werd eerst nog getoond op het grote scherm in de plenaire zaal. Aalt, Clara, Joen, Leonard en Sanne stonden er goed op, een dikke pluim voor jullie en voor Jan de cameraman die dit alles zo prachtig vast heeft gelegd!

 

 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s